Kliknij aby powiększyć

Pobierz zgłoszenie:

zgloszenie-oboz-nieustraszeni1

Zobacz zdjęcia z obozowiska

Na początku dyskusji z pewnością zostanie nam zarzucone tworzenie bajek na potrzeby wyjaśnienia podstawowych zjawisk. Jednak patrząc na to z punktu widzenia matematyki, cóż jest bardziej prawdopodobne: przypadkowe zajście wielu nieprawdopodobnych wydarzeń (marginalnych to mało powiedziane, bardziej na miejscu jest „prawie niemożliwych”), które przypadkowo ułożyły się w obecny ciąg przyczynowo-skutkowy; czy może celowa ingerencja inteligentnej Siły Wyższej, która istnieje ponad obserwowalnym przez nas wszechświatem? Czyż nie wskazuje to przy okazji na celowość naszego istnienia, które w innym wypadku byłoby jedynie dziełem przypadku? Z pewnością zostaną przytoczone argumenty za nieomylnością i racjonalnością metod naukowych. Należy w tym momencie uświadomić sobie jak działa mechanizm opracowywania teorii naukowych. Mianowicie, na początku musimy przyjąć pewne założenia, resztę osiągamy poprzez indukcję. Nic nie gwarantuje poprawności tych założeń, są one przyjmowane „na wiarę”, w końcu są dziełem omylnego umysłu ludzkiego. Podobnie jest z opracowaniem modelu danego zjawiska. Nie widzimy bądź dotykamy fotonu, jednak na podstawie jego oddziaływań przypuszczamy, że jest cząstkowym (punktowym) nośnikiem zaburzeń pola elektro-magnetycznego o zerowej masie, całkowitym spinie i zerowym ładunku elektrycznym. Ale nie mamy całkowitej pewności, iż taki model jest poprawny, w istocie foton może być metacząstką, o o wiele bardziej złożonej budowie (patrząc z przestrzeni lat, zdarzały się już tego typu zmiany modeli, zwłaszcza dotyczących niepodzielności atomów, budowy jądra atomu, bądź niepodzielności protonów i neutronów). Nawet fundamentalne teorie przechodziły gruntowne zmiany, jak choćby fizyka newtonowska, która została wyparta przez szczególną teorię względności, ta zaś w mikroskali wypierana jest przez fizykę kwantową. Jak zatem można mówić o nieomylności metod naukowych? Największe nieścisłości wychodzą obecnie, gdy obliczenia według modelu standardowego są całkowicie odmienne od obserwowanej ekspansji wszechświata. Naukowcy na siłę wrzucają więc do teorii hipotetyczne twory, aby uratować jej autentyczność. Dlatego teraz mamy tezy o ciemnej materii, ciemnej energii, stałych które okazują się zmiennymi, teorii superstrun (jak daleko w tym od bajek, ciężko osądzić). Dosłownie brzytwa Ockhama otwiera się w kieszeni.

Jak zatem widać, nie można stawiać systemy naukowe ponad teiczne systemy wierzeń, gdyż wszystkie one opierają się na przyjęciu pewnych dogmatów poprzez wiarę.

Tak jeszcze sobie myślę, że rzeczywiście gry potrafią przenieść człowieka w trochę inny świat, sprawić, że będzie cieszył się osiągnięciami nie w realu, ale w grze/świecie przecież nierzeczywistym. Nie ma też wątpliwości co do tego, że gry potrafią wprowadzić człowieka w stan, w którym będzie się czuł lepiej niż rzeczywistość na to wskazuje. Czyli mam problemy, to sobie pogram, przynajmniej nie będę tak dużo myślał. W tym sensie gry niektórzy przyrównują nawet do narkotyków.

Może nam takie używanie gier nie grozi, ale czasami sobie myślę, jakich sposobów używamy na przejście przez trudne chwile w życiu? Czy szukamy pocieszania w Panu Jezusie, czy odpływamy w świat nierealnych gierek, tudzież innych pobudzaczy naszych emocji?

PRZY OKAZJI, ZACHĘCAM DO KOMENTOWANIA!!!